دعوت او بهر خوب و بدى از عالم و جاهل رسيد و شهرت جهانى دارد به همين دليل نميتواند امامت وجود داشته باشد مگر در مشهورترين نژادها . و چون جايز نيست مگر از اين نژاد باز جايز نيست مگر اينكه در قبيله صاحب دعوت اسلام ( يعنى قريش ) باشد نه ساير قبايل عرب و چون نبايد از غير اين قبيله باشد لازم است از همان خانواده‌اى باشد كه صاحب شريعت و دين از آن خانواده است به جهت قرب نسبى كه با پيامبر دارد و تعيينى كه از طرف او مىشود به شخص معين نه ساير خانواده . ضمنا اگر از طرف او تعيين نشود اين خانواده اشتراك خواهند داشت و هر كدام مىتوانند ادعا كنند وقتى او معين كرد ديگر اختلاف و ناراحتى از ميان ميرود و بايد پيامبر اكرم يك نفر از مردان خانواده را تعيين كند نه ديگرى را تا رفع اختلاف از ميان خانواده او بشود و بدانند آن شخص افضل و اعلم و اصلح از همه آنها است در امامت و رهبرى . اما چهار نشانه‌اى كه در شخص امام است : 1 - داناترين مردم است 2 - سخاوتمندترين آنها 3 - از همه عفيف‌تر و خوددارتر است نسبت بگناهان چه صغيره و چه كبيره 4 - او را فتورى دست نداده در اجراى احكام خدا و نه جاهليت را درك كرده باشد و بايد در هر زمانى با اين امتيازها امامى قيام بامر نمايد تا روز قيامت . عبد اللَّه بن يزيد الاباضي كه حضور داشت گفت از كجا ميگوئى بايد داناترين مردم باشد گفت اگر عالم نباشد ممكن است احكام شريعت را تغيير دهد جايى كه بايد حد زند قطع نمايد و كسى كه بايد عضوش قطع شود بر او حدّ بزند دليل بر اين مطلب آيه شريفه است أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ . گفت از كجا ميگوئى كه امام بايد از تمام گناهان معصوم باشد گفت اگر معصوم نباشد امكان دارد مرتكب گناهى شود كه ديگران ميشوند و لازم